Роденден, и ништо повеќе ~

24. 02. 2009

Нема разлика. Или можеби има?
Оти сеуште имам пар килца за симнување.

Ми измина цела година, отишла во неповрат заедно со сите свои денови, а сега ми започнува нова, со истите датуми, истите годишни времиња, истите зајдисонца...кругот е бескраен, а јас сум повторно на почетокот.
Точно пред стартната линија. Ја разгледувам, ја мирисам, дури и се обидувам да ја избришам. Па добро де, не боли да пробаш.
Но не се брише. Песокот се меша со старата бела боја, и ја разредува јасноста, но неможе да ја натера да исчезне.
Риба во тркалезен аквариум. Или топчест, како и да е. Како од Том&Џери.
А нејзе и секако полошо од мене, бидејќи колку пати и да ја нацрта стартната линија, водата и ја брише, и потоа пак незнае од каде почнала и каде оди.
Си седнувам во старата вртелешка, иста ко секогаш, ама завиткана во нов временски простор. И железните синџири се истите, ‘рѓосани и стабилно зацементирани во земјата, и лулките крцкаат во ист бизарен тоналитет, но безвременските целини што се нишкаат околу мене влегле во нов стадиум. Отвориле нов прозорец, случајно избран. Прославиле со молекуларен шампањ. Сега добро си ги врзуваат кацигите околу јадрото, и препотувајќи си ги рацете, се подготвуваат да скокнат од работ.

Епа, чекајте.

Немам кацига, а и рацете никогаш не ми се потат, ама ќе одам пак со вас.
Навистина, повторно победив денеска, но...ја обожавам тркава.

Нек ми е среќен и овој роденден.