дож'

07. 11. 2009

какво е чувството
да давиш удавени
и гризаш нагризани
отапени
надраснати камења
да ја соблекуваш валканоста
и одмиваш доказите од телата.
какво е чувството
да личиш
на солза
да си состојка
на калта
да потсетуваш
на вакцина на смртноста
безбојноста.
да ги полниш грлата
со почетничка наивност
надеж
нескромен волумен
од сеќавање и цртеж
кој те моли за појава
да те почувствува
и те вбризгува
да го промениш
и те суши
да го осамостоиш
и те исфрла
како би можел да заборави.
какво е чувството
да си мал
и ситен
размножен
разделен
раскрварен
расеан
дождец.