Провев низ улицата

19. 10. 2009

Патување беше она кое ме обзеде
Да откријам каде спие облакот што ми зборува
И дали и во неговиот роден крај крцкаат гранки ноќе
....
Зашто јас овде неможам да спијам од нивната врева.

Некогаш ќе те видам
Со чаша вино во раката
Со годините изразени на јаболчниците
Со жена која е се што не сум јас до тебе
Ќе те видам кога ќе бидеш зрел цвет со јасни бои
Цвет што се откинал од црвливите овошки
....
Тогаш ќе знам дека сум те пуштила да летнеш.

Некогаш ќе видиш
Бел провев низ улицата
Нечиј нос копнежливо залепен на прозорецот
Сенка со пристојна осаменост
Свежа како стар мебел и подеднакво недопрена
Ракав од кошула или исечок од коса
Разлеани податоци кои си ја бараат матичната жива материја
....
Тогаш ќе знаеш дека не те пуштив да летнеш.