the staircase

23. 20. 2009

-
Лебдиме. Скалите се предолги за да ги удостоиш со чекор.
Одлепените плочки крцкаат.
Слушам рака, слушам кал во ѕидот, слушам срамежлив сјај, слушам се додека не ги отворам очите.
Скалите воопшто не беа поплочени.
Зошто не разделија? Малечки бевме. Мојата сува коса и нејзината темна плетенка. Кочијата не носеше низ глад и ветувања. Од мракот очите ни останаа вцрвенети.
Капе зелено кадифе врз мојата венчаница.
Ужасна, ужасна земја...

Лебдиме. За да не не допрат пајаците.
Скалите се предолги за да ги исполнат нашите ветувања.
-