07. 11. 2008
Тенките раце на демонскиот акробат
Секогаш замислено везат.
Конец кој не се одврзува,
Јазол кој ќе се вкопа необјасниво длабоко
Во ерупцијата на животна енергија
Мешавината сплотена без рецепт
Сама се готви на огнот.
Секогаш замислено везат.
Конец кој не се одврзува,
Јазол кој ќе се вкопа необјасниво длабоко
Во ерупцијата на животна енергија
Мешавината сплотена без рецепт
Сама се готви на огнот.
Змејот ме вплете во својата шара,
А не бев бисерна, смртна принцеза.
На аглите на усните и зглобовите на прстите
Секогаш мириса на сонувана, позната земја.
А не бев бисерна, смртна принцеза.
На аглите на усните и зглобовите на прстите
Секогаш мириса на сонувана, позната земја.
Тенките раце на демонскиот акробат,
Нежно ми ја кројат оддишката.
Секогаш продираат точно каде што посакувам
Ми ја зашиваат судбината се подлабоко во својата.
Нежно ми ја кројат оддишката.
Секогаш продираат точно каде што посакувам
Ми ја зашиваат судбината се подлабоко во својата.
Почвата од која некогаш бил искорнат зол корен, секоја пролет се посвежо се оплодува.

No comments:
Post a Comment